W halach produkcyjnych, magazynach, centrach logistycznych i budynkach użyteczności publicznej duże otwory komunikacyjne są potrzebne do codziennej pracy. Umożliwiają przejazd wózków, transport materiałów oraz swobodne przemieszczanie się ludzi. Jednocześnie taki otwór nie może osłabiać podziału budynku na strefy pożarowe. Rozwiązanie powinno więc pozostawać otwarte podczas normalnego użytkowania, a w sytuacji zagrożenia samoczynnie odciąć przejście i ograniczyć rozprzestrzenianie się ognia.
Właśnie w takich miejscach stosuje się przesuwne zamknięcia o odpowiedniej odporności ogniowej. Ich rola nie sprowadza się do zamknięcia dużego otworu. Konstrukcja musi być dopasowana do warunków budowlanych, sposobu korzystania z przejścia oraz systemów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo obiektu.
Duży otwór wymaga rozwiązania dopasowanego do przestrzeni
Wybór konstrukcji zaczyna się od analizy szerokości i wysokości przejścia, ale równie ważne jest miejsce dostępne obok otworu. Skrzydło porusza się poziomo, dlatego po jednej stronie przegrody trzeba przewidzieć przestrzeń, w której będzie mogło się schować po otwarciu. Gdy klasyczny wariant jednoskrzydłowy nie pasuje do układu wnętrza, możliwe jest zastosowanie konfiguracji wieloskrzydłowej lub teleskopowej. Pozwala to uwzględnić nietypowe otwory oraz ograniczenia występujące w istniejących budynkach.
Takie rozwiązania znajdują zastosowanie nie tylko w nowych inwestycjach. Przemyślany dobór konstrukcji umożliwia również modernizację działających obiektów, w których trzeba poprawić oddzielenie stref bez całkowitej zmiany organizacji komunikacji. Istotne jest wtedy połączenie wymagań ochrony pożarowej z realnym sposobem użytkowania hali, magazynu, szkoły, szpitala, urzędu czy centrum handlowego.
Odporność ogniowa wynika z konstrukcji całego zamknięcia
Na stronie Ditex wskazano warianty o klasach EI60 i EI120, a także modele o klasach EI180 i EI240. Skrzydła są budowane z pionowych paneli, których szerokość dobiera się do wymiarów otworu. Wypełnienie stanowi ognioodporna wełna mineralna, natomiast obustronne poszycie wykonuje się z blachy stalowej. Standardowo podawany jest kolor RAL 7035, który dobrze wpisuje się w techniczny charakter obiektów przemysłowych i zaplecza budynków publicznych.
Znaczenie ma nie tylko materiał skrzydła, lecz także sposób prowadzenia i domknięcia całej konstrukcji. Przegroda powinna skutecznie zamknąć przejście pomiędzy strefami, dlatego dobór konkretnego wariantu musi uwzględniać wymagany poziom odporności oraz geometrię miejsca montażu.
Automatyczne zamknięcie bez gwałtownego ruchu
Podczas zwykłej pracy skrzydło może być otwierane ręcznie albo za pomocą napędu elektrycznego, co ma szczególne znaczenie przy dużych gabarytach. W sytuacji pożaru mechanizm działa inaczej. Centrala zwalnia trzymacz topikowy lub elektrotrzymacz, a układ z przeciwciężarem uruchamia grawitacyjne zamykanie. Prędkość ruchu jest kontrolowana do poziomu 0,2 m/s, dzięki czemu przejście zostaje odcięte w sposób uporządkowany, bez niekontrolowanego opadania lub gwałtownego przesuwu skrzydła.
W projektach, w których zamknięcie ma współpracować z instalacją alarmową, przewidziane są centrala sterująca i okablowanie odpowiedzialne za proces zamykania. Z tego powodu bramy przeciwpożarowe należy rozpatrywać jako element większego układu bezpieczeństwa, a nie jako niezależną przegrodę montowaną bez odniesienia do pozostałych instalacji w budynku.
Codzienna komunikacja nie musi oznaczać otwierania całego skrzydła
Duże przejście technologiczne bywa intensywnie używane przez pojazdy, ale ruch pieszy może odbywać się znacznie częściej. Otwieranie całej bramy za każdym razem byłoby wtedy niewygodne. W skrzydle można przewidzieć drzwi przejściowe, które zapewniają stałą komunikację bez uruchamiania całej konstrukcji. Takie drzwi mogą pełnić funkcję przeciwpożarową lub ewakuacyjną, a wyposażenie obejmuje zamek zapadkowy oraz opcjonalne okucia antypaniczne.
To rozwiązanie ma praktyczne znaczenie w obiektach, gdzie jedna przegroda oddziela strefy, ale jednocześnie znajduje się na codziennej trasie pracowników. Dobór drzwi przejściowych powinien więc wynikać z organizacji ruchu, planu ewakuacji i sposobu eksploatacji pomieszczeń.
Projekt powinien łączyć ochronę z rytmem pracy obiektu
Spójny efekt daje uwzględnienie zamknięcia przeciwpożarowego już na etapie planowania przejścia. Można wtedy odpowiednio przygotować miejsce na ruch skrzydła, dobrać liczbę segmentów, zaplanować napęd oraz określić sposób połączenia z centralą. W modernizowanych budynkach analiza jest bardziej złożona, ponieważ konstrukcja musi zostać wpisana w istniejące ściany, ciągi komunikacyjne i instalacje.
W magazynie lub centrum logistycznym kluczowe będzie zachowanie przejazdu dla transportu wewnętrznego. W hali produkcyjnej liczy się zgodność z układem linii i dróg technologicznych. W szkole, szpitalu, urzędzie czy galerii handlowej większe znaczenie może mieć czytelna komunikacja piesza i możliwość sprawnej ewakuacji. Ten sam typ zabezpieczenia pełni więc podobną funkcję, ale sposób jego skonfigurowania powinien odpowiadać konkretnemu budynkowi.
Bezpieczeństwo zaczyna się od właściwego dopasowania
Przesuwna przegroda pożarowa powinna pozostawać funkcjonalna na co dzień i uruchamiać się zgodnie z założonym scenariuszem w chwili zagrożenia. O jej użyteczności decydują wspólnie: klasa odporności, układ skrzydeł, sposób otwierania, grawitacyjne zamykanie, współpraca z centralą oraz ewentualne drzwi przejściowe. Dopiero zestawienie tych elementów z warunkami konkretnego obiektu pozwala stworzyć rozwiązanie, które nie utrudnia pracy, a jednocześnie skutecznie oddziela strefy pożarowe.
